തര്‍ജ്ജനി

സിനിമ : ഡാനി

ഈയിടെയാണ്‌ ടി.വി. ചന്ദ്രന്റെ ഡാനി കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത്‌. വൈകിയെങ്കിലും സമാന്തര സിനിമകള്‍ സിങ്കപ്പൂരില്‍ കാണാന്‍ കഴിയുന്നത്‌ ഒരു ആശ്വാസമാണ്‌. ചുറ്റുപാടുകളില്‍ സ്വയം ഒതുങ്ങിക്കൂടാന്‍ ശ്രമിച്ച്‌ പരാജയപ്പെടുന്ന ഡാനിയെപ്പോലെ തട്ടുപൊളിപ്പന്‍ മസാലകള്‍ക്കിടയില്‍ പൊതുജനത്തിന്റെ പ്രാക്കും കേട്ട്‌ സമാന്തരസിനിമ ഒരിത്തിരി തെളിനീര്‍ പോലെ വറ്റാതിരിക്കുന്നതും ഒരു ഭാഗ്യം.

പതിഞ്ഞ കാഴ്ച്ചകളിലൂടെയാണ്‌ ഡാനി നമ്മിലേയ്ക്ക്‌ വരുന്നത്‌. പാകമല്ലാത്ത കുപ്പായത്തിനുള്ളില്‍ സ്വന്തം ശരീരം തിരുകിക്കയറ്റാന്‍ ശ്രമിച്ച്‌, പരാജയപ്പെട്ട്‌ ദയനീയ മുഖവുമായി നില്‍ക്കുന്ന ഡാനി. ആരൊക്കെയോ പറഞ്ഞതു പോലെ ആര്‍ക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി ഒരു ജീവിതം. പശ്ചാത്തലത്തില്‍ മലയാളിയുടെ ജീവിതത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രാഷ്ടീയത്തിലെ പ്രധാന സംഭവങ്ങള്‍. ഗിറ്റാറില്‍ നിന്ന്‌ സാക്സോഫോണിലേയ്ക്ക്‌, ക്ലാരയില്‍ നിന്ന്‌ മാര്‍ഗ്ഗരറ്റിലേയ്ക്ക്‌, റോബര്‍ട്ടിന്റെ പിതൃത്വത്തിലേയ്ക്ക്‌, നഴ്സിംഗ്‌ ഹോമിലെ നരച്ച ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക്‌...ഒരു വേഷം അഴിക്കുന്നതിനു പോലും സമയമില്ലാതെ ഡാനി നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു പാവയെപ്പോലെ ഡാനിയെ ആരൊക്കെയോ വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഡാനി എന്ന കഥാപാത്രം ഇത്ര നിസ്സഹായനായത്‌ എന്തുകൊണ്ടായിരുന്നു?

ഒടുവില്‍ തെരുവോരത്ത്‌ മറ്റൊരു സ്ത്രീയുടെ മടിയില്‍ മരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ വെറുതേയൊരു ജീവിതം അവസാനിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഭീരുവായ മാര്‍ഗ്ഗരറ്റില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തയായ ഭാര്‍ഗ്ഗവിയെ പിന്നെയാണ്‌ കാണുന്നത്‌. അത്രയും ധൈര്യമുള്ള ജീവിതങ്ങള്‍ നമുക്ക്‌ ചുറ്റും കാണാന്‍ കിട്ടില്ലെന്ന വാസ്തവം തല്‍ക്കാലം മറക്കാം. വികാരങ്ങളില്ലാതെ, ഏകതാനമായൊരു ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക്‌ മലയാളി വീണു പോകുന്നെന്ന തോന്നലില്‍ നിന്നാവണം ഐ സിനിമ പിറന്നത്‌. എങ്കിലും എന്റെ ബോധത്തെ കാര്യമായി സ്പര്‍ശിക്കാന്‍ ഐ സിനിമയ്ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നിപ്പോഴും തോന്നുന്നു. പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നിസ്സഹായതയുടെ ഒരു മുഖം മങ്ങിപ്പോകുന്നതും തടയാനാവുന്നില്ല.