തര്‍ജ്ജനി

ഇരുട്ടില്‍ പെയ്യുന്ന മഴ

ദൂരെ, മേഘങ്ങള്‍
മൂടിപ്പുതച്ചാകാശം,
തണുപ്പില്‍ കിടുകിടെ
വിറയ്ക്കുന്ന ഭൂമിയും.
ഊഴമിട്ടെത്തും
ഈറന്‍ കിനാവുകള്‍,
മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍...

പ്രിയമാണെനിക്കീ
മഴക്കാലരാവിന്‍
തോരാത്ത ചില്ലകള്‍...

ഉച്ചത്തില്‍ ധ്യാനിക്കും
അതിസൂക്ഷ്മ ജീവികള്‍,
ഇലച്ചാര്‍ത്തില്‍
പ്രണയം മന്ത്രിക്കും
മഴത്തുളികള്‍,
ആര്‍ത്തിയോടിണയെ-
ത്തിരയും വിരല്‍കള്‍...

പ്രിയമാണെനിക്കീ
മഴക്കാലരാവിന്‍
മേളക്കൊഴുപ്പുകള്‍...

തുറന്നേകിടക്കുമെന്‍
ചില്ലുജാലകം,
നെറ്റിയിലിറ്റും ജലം,
ഇരുട്ടിനെപ്പിളര്‍ന്ന
മിന്നല്‍പ്പിണര്‍...
മഴ പെയ്തു തോര്‍ന്ന പോല്‍
പടിയിറങ്ങുന്നു പ്രാണന്‍.

പ്രിയമാണെനിക്കീ
മഴക്കാലരാവിന്‍
മരണസങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍.

Submitted by Harish (not verified) on Thu, 2005-08-18 18:50.

മഴ നനഞ്ഞു.. മഴ തണുത്തു.. പെയ്തൊഴിയാതെ മനസ്സില്‍ പിന്നെയും മഴ.. നന്ദി.