തര്‍ജ്ജനി

ഒറ്റ

ഇടറും സ്വരങ്ങള്‍ പോല്‍
പതറുന്ന പാട്ടു പോല്‍
പടിവാതിലില്‍
പാതിമറയുന്നുവോ നീ

ഇരുളുന്ന സന്ധ്യ തന്‍
നിറുകയില്‍ പിന്നെയും
ഒരുപിടിത്തീക്കനല്‍
അണയാതെരിഞ്ഞുവോ?

ഇടനെഞ്ചിലോര്‍മ്മ തന്‍
ചെറുമണ്‍ ചെരാതുകള്‍
മുറിവേറ്റു നീറുമെന്‍
ശ്യാമാര്‍ദ്ര മൌനവും
ഒരു ഗദ്ഗദത്തിലെന്‍
പിന്‍വിളി മുടങ്ങവേ
മഴ പെയ്തലിഞ്ഞു പോം
കളിമണ്‍ കിനാവുകള്‍!

അലയടങ്ങാതെയെന്‍
കരളിന്റെ നൊമ്പരം
പുണരുവാന്‍ നീളുമെന്‍
കൈകള്‍ തന്‍ മോഹവും
ഒരു നഷ്ടസ്വപ്നം പോല്‍
ഇരുളില്‍ നീയലിയുമ്പോള്‍
ഒറ്റയാകുന്നു ഞാന്‍
ഏകാന്തരാത്രിയില്‍!