തര്‍ജ്ജനി

റൂമി പറഞ്ഞ കഥകള്‍ - രണ്ട്‌

ഒരാള്‍ ഏറെ ധനം സംഭാവനയായി നല്‍കിയാല്‍ അയാള്‍ ഉദാരനും ത്യാഗിയും ആണെന്ന്‌ ബഹുജനങ്ങള്‍ ധരിച്ചു വശാകും. എന്നാല്‍ അതല്ല ഔദാര്യത്തിന്റെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും ഉത്തമലക്ഷണം.

സ്വജീവനെ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി, അതായത്‌ ലോകത്തിന്റെ ആകെ നന്‍മയ്ക്കായി ആരാണോ അര്‍ച്ചന ചെയ്യുന്നത്‌ അവനാണു യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള ഉദാരന്‍. അവന്റെ ആത്മപരിത്യാഗം നിസ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ സൌരഭ്യമുള്ളതാണ്‌.

ദൈവനാമത്തില്‍ നീ യാതൊന്നാണോ അര്‍പ്പണമായി ലോകത്തിന്‌ നല്‍കുന്നത്‌ ആ അര്‍പ്പണം നിന്നിലേക്കു മടങ്ങിവരും. നീ സ്വജീവനെയാണ്‌ അര്‍പ്പണം ചെയ്യുന്നങ്കില്‍
പതിന്‍മടങ്ങു മഹിമയോടെ ആ ജീവന്‍ പിന്നെയും നിനക്ക്‌ ലഭിക്കും.

നീ ദൈവനിയോഗത്താല്‍ സന്‍മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്നില്‍ നിയുക്തമായിരിക്കുന്ന സേവനങ്ങള്‍ ചെയ്യുകയാല്‍, നിന്റേതായി കരുതിയ അവസാനത്തെ നൂലിഴപോലും നഷ്ടപ്പെട്ടാലും നിന്നെ സര്‍വ്വേശ്വരന്റെ കാരുണ്യം പൂര്‍ണ്ണമായും പൊതിഞ്ഞു നില്‍ക്കും.

പത്തായത്തില്‍ കിടക്കുന്ന വിത്ത്‌ മുഴുവനും ഒരാള്‍ വയലില്‍കൊണ്ടുപോയി വിതച്ചാല്‍ പത്തായം ശൂന്യമാകും. എന്നാല്‍ വയലുകളോ, സമ്പത്സമൃദ്ധിയുള്ളതായിത്തീരും.

ഒരാളുടെ സ്വകാര്യമായ ശേഖരത്തില്‍ കാണപ്പെടാതെവരുന്നത്‌ പരസ്യമായ വിശ്വസമ്പാദ്യത്തില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കും.

സ്വന്തം പത്തായപ്പുരയില്‍ വളരെ സൂക്ഷിച്ച്‌ ഭദ്രമായി മറച്ചുവെയ്ക്കുന്നവയെല്ലാം രാത്രിയുടെ ഇരുളില്‍ മൂഷികപ്പട വന്ന്‌ പത്തായത്തിന്റെ അടിയില്‍ ദ്വാരമുണ്ടാക്കി നശിപ്പിക്കുന്നത്‌ നീ അറിയുകയില്ല.

എന്നാല്‍ ലോകത്തിനുവേണ്ടി നീ പരസ്യമായി ദാനം ചെയ്യുന്നത്‌ സകല ലോകരുടെയും ഹിതത്തിനാവുകയാല്‍ അത്യാഹ്ലാദത്തോടെ സകലമാനജനങ്ങളും ചേര്‍ന്ന്‌ അതിനെ സുരക്ഷിതമാക്കും.

Submitted by Sunil (not verified) on Tue, 2005-07-05 18:51.

Paul, Is this from that book written by EP Narayanabhattathiri? Please give me more details, if you dont mind.-S-

Submitted by chinthaadmin on Thu, 2005-07-07 12:07.

ഇതു ഗുരു നിത്യ ചൈതന്യ യതിയുടെ വിവര്‍ത്തനത്തില്‍ നിന്നാണ്‌. അത്ര മാത്രമേ ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുള്ളൂ.... പുസ്തകം ഇപ്പോഴെന്റെ കയ്യിലില്ല.