നൊണ്ടിപ്പയ്യന്‍

വിത്തുവിതറി വിത്തുമുളച്ചു
പാടത്താകെ കതിരുകള്‍ നിറഞ്ഞു
മുന്‍ ജന്മപാപം പേറിയോരുവന്‍
നൊണ്ടിനൊണ്ടിപാടവരമ്പിലെത്തി
പാടിച്ചിലെച്ചെത്തിയ തത്തകള്‍
കതിരുകള്‍ മെല്ലെകൊത്തിയെടുത്താകാശ-
വിതാനത്തില്‍ പറന്നകന്നു
കാത്തുസൂക്ഷിച്ചസ്വപ്നങ്ങള്‍ നൊണ്ടിപ്പയ്യനില്‍-
നിന്നാകന്നു.
നിശ്ചലം ചില നെല്‍മണിവിത്തുകള്‍
നിലത്തുവീണുകിടന്നു
ഇതുകണ്ടു നെഞ്ചുതകര്‍ന്നോരാനൊണ്ടി പയ്യന്‍
തത്തകളെശപിച്ചു വിതച്ച സ്വപ്നങ്ങളെ ഓര്‍ത്തു-
വിതുമ്പി ദൂരത്തെങ്ങൊ മന്ദം,മന്ദം നൊണ്ടിയകന്നു

ബിനു. എം. ദേവസ്യ
പുല്‍പ്പള്ളി

സ്വാഭാവികമായ ചെറുചലനങ്ങള്‍ പോലും തന്റെ അസ്ഥികളില്‍ പൊട്ടലുണ്ടാക്കാം എന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ ഭയപ്പെട്ട് വീടിനുള്ളില്‍ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്ന പതിനാറുകാരന്‍. പേന പിടിക്കുമ്പോഴും, കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ എടുക്കുമ്പോഴും പൊട്ടിപ്പോകുന്ന വിരലുകള്‍. കാണാന്‍ പറ്റാതെപോയ പഠിപ്പും പള്ളിക്കൂടവും. ഈ പരിമിതികളില്‍ നിന്നാണ് ബിനുവിന്റെ കവിതകള്‍ പിറവിയെടുക്കുന്നത്.