തര്‍ജ്ജനി

ഇടനാഴി

ആദിമദ്ധ്യാന്തങ്ങളില്ലാതെ
ഇടനാഴി നീളുന്നു.
നിശബ്ദമോര്‍മ്മകള്‍
മകരമഞ്ഞുപോല്‍,
ഇടനാഴിനിറയുന്നു.
ഇവിടെയനാഥര്‍
ഇടവപ്പാതി നനയുന്നു.
കരച്ചിലിന്‍ പ്രളയമാത്രകള്‍
കടന്നകലുമീ മിടുപ്പുകള്‍
മടങ്ങിയെത്തില്ലെന്നറിയുക.

ഇടനാഴി പിന്നെയും നീളുന്നു.
വ്രണങ്ങള്‍, കണ്ണുകള്‍
തുറിച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍
ആതുരാലയക്കിടക്കകള്‍
കൈനീട്ടി വിളിയ്ക്കുമ്പോള്‍
ജ്വരസ്വപ്നങ്ങളഴികളില്‍
മുഖം ചേര്‍ത്തുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍
നിശബ്ദനായ്‌ നടന്നുച്ചെല്ലുക.

കരയരുത്‌, കണ്ണീരൊഴുക്കരുത്‌
ഇവിടെ വാതിലിന്നിരുപുറം
നമ്മള്‍ തടവിലാകുമ്പോള്‍
പതറരുത്‌, പേടിച്ചകലരുത്‌
ഇടനാഴി, യനന്തമാണ്‌