തര്‍ജ്ജനി

അരങ്ങ്‌ അമ്മയുടെ മടിത്തട്ട്‌

കെ.പി.എ.സി നമുക്ക്‌ തന്നത്‌ ഒരു നല്ല തീയറ്റര്‍ കള്‍ച്ചര്‍ അല്ല. സെന്റിമെന്‍സും, പ്രണയവും, കോമഡിയും ചേര്‍ത്ത ഒരു തമിഴ്‌നാടകരീതി മാത്രമാണ്‌ ഇവര്‍ നമുക്ക്‌ നല്‌കിയത്‌. അതില്‍ കുറച്ചു രാഷ്‌ട്രീയം കലര്‍ത്തിയെന്നു മാത്രം. പിന്നീട്‌ ജനകീയ സാംസ്‌കാരികവേദി സജീവമായപ്പോഴാണ്‌ കാമ്പുളള പൊളിറ്റിക്കലായ നാടകങ്ങള്‍ വരുന്നത്‌. ഇത്‌ എഴുപതുകളിലാണ്‌ സംഭവിച്ചത്‌. പിന്നീട്‌ 'തനത്‌' എന്നു പറഞ്ഞ്‌ ശ്രീകണ്‌ഠന്‍നായരും, കാവാലവും മലയാള നാടകവേദിയെ അന്വേഷിച്ചു. നല്ലൊരു തുടക്കമായിരുന്നെങ്കിലും, കാവാലം അടക്കമുളളവര്‍ നാടകത്തിലൂടെ നമുക്ക്‌ തന്നത്‌ ഒരു തെറ്റായ നാടോടി പാരമ്പര്യമാണ്‌. അതായത്‌ നാടോടി പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ തെറ്റായ ധാരണയും, കുറെ കളളനാണയവുമാണ്‌ ഇവര്‍ നല്‌കിയത്‌. ഇത്‌ നമ്മുടെ നാടകമല്ല. തനത്‌ നാടകവേദിക്ക്‌ ജനകീയ ബന്ധമില്ല. 'അവനവന്‍ കടമ്പ'യിലൊക്കെ ആശാന്റെ കിരണങ്ങള്‍ കാണാമെങ്കിലും പിന്നീടു വന്നതൊക്കെ ഒന്നിന്റെ അനുകരണങ്ങള്‍ മാത്രം. 'കര്‍ണഭാര'വും 'കരിങ്കുട്ടി'യും ഒരേ പാറ്റേണിലാണ്‌ ഇവര്‍ അവതരിപ്പിച്ചത്‌.

സതീഷുമായൊരു വര്‍ത്തമാനം, പുഴ.കോമില്‍ വായിക്കുക: അരങ്ങ്‌ അമ്മയുടെ മടിത്തട്ട്‌