തര്‍ജ്ജനി

ലാസര്‍ ഡിസില്‍വ

Visit Home Page ...

യാത്ര

ചരിത്രം പാരച്യൂട്ടുകളെ കാണുന്നിടം

ജനീവയിൽനിന്നും സഞ്ചാരികളുടെ ഇഷ്ടദേശമായ ഇന്റർലേക്കണ്‍ എന്ന സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് പോകുന്നപോക്കിൽ ഒരല്പം വഴിമാറി സഞ്ചരിച്ചാണ് ഞങ്ങൾ ഗ്രൂയേസ് കോട്ടസൗധത്തിൽ (Gruyeres Castle) എത്തുന്നത്. ജനീവയിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് നൂറ്റിയിരുപത്തിയഞ്ച് കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ചതിനു ശേഷം വഴിതിരിഞ്ഞ് ചില സ്വിസ്സ് ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെ വേണം ഗ്രൂയേസിൽ എത്താൻ.

ഒരു കുന്നിനു മുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മദ്ധ്യകാലനിർമ്മിതിയാണ്‌ ഗ്രൂയേസ് കോട്ടസൗധം.

വണ്ടി പാർക്കുചെയ്ത് മുകളിലേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, പഴമയെ തൊടുന്ന, മനോഹരമായ തെരുവിലേയ്ക്കാണ് ആദ്യം പ്രവേശിക്കുന്നത്. നിരത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്ത്‌ ഒരു ചെറിയ പള്ളിയും അതിനു പിറകിലായി കോട്ടസൗധത്തിന്റെ എടുപ്പുകളും കാണാം. നിരത്തോരത്തെ കെട്ടിടങ്ങളെല്ലാം വൃത്തിയും വെടിപ്പും ഉള്ളവകളാണ്. സ്വിസ്സ് ഗ്രാമങ്ങളുടെ മുഖമുദ്രയാണ് വൃത്തിഭദ്രമായ ലാളിത്യം. ജനാലത്തട്ടുകൾ പൂച്ചെടികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട കെട്ടിടങ്ങൾ മിക്കവയും വിനോദസഞ്ചാരികൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള ചെറിയ ഭോജനശാലകളായും കൗതുകവസ്തുക്കളുടെ വില്പനശാലകളായും രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഗ്രൂയേസ് കോട്ടസൗധത്തിലും വിനോദസഞ്ചാരികൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും സ്വിറ്റ്സർലാൻഡിന്റെ മറ്റു പ്രമുഖ വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങളിൽ കാണുന്ന മാതിരിയുള്ള തിരക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടില്ല.

"നത്തിംഗ് ഈസ്‌ ഫ്രീ ഇൻ സ്വിറ്റ്സർലാൻഡ്" പിന്നീട് സൂറിക്കിൽ വച്ചു ഞങ്ങളുപയോഗപ്പെടുത്തിയ ടൂറിന്റെ സ്വദേശിയായ ഗൈഡ് പറഞ്ഞു. സ്വിറ്റ്സർലാൻഡ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ജീവിതനിലവാരം കൂടിയ, അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചിലവേറിയതുമായ രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായിരിക്കുന്നത് പെട്ടെന്നുതന്നെ അനുഭവിക്കാനാവും. ഗ്രൂയേസ് കോട്ടസൗധം പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേയ്ക്കെല്ലാം അത്യാവശ്യം വിലയുള്ള പ്രവേശനടിക്കറ്റുകൾ വേണ്ടതുണ്ട്. വെള്ളത്തിനോ ബീറിനെക്കാളും വിലയും.

ഈ കോട്ടസൗധത്തിന്റെ പൂർവ്വചരിത്രം അത്രയൊന്നും വ്യക്തമല്ല. ഗ്രൂയേസ് പ്രഭുകുടുംബം പന്ത്രണ്ട് - പതിമൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകളിലായി ഈ പ്രദേശത്ത്‌ അവരുടെ ഭവനനിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചിരിക്കണം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും ഈ കോട്ടസൗധത്തിന്റെ പ്രമുഖമായ നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്നത് 1270-1282 കാലഘട്ടത്തിലാണെന്ന് ഇപ്പോൾ ഏറെക്കുറെ നിജപ്പെടുത്തിട്ടുണ്ട്.

പരാമർശയോഗ്യമായ വലിയ സംഭവങ്ങൾ ഈ കോട്ടസൗധത്തെ മുൻനിർത്തി ഉണ്ടായതായി തെളിവുകളില്ല. അനുബന്ധമായി നോക്കിയാൽ, സ്വിറ്റ്സർലാൻഡ് ഒരിക്കലും സജീവമായി ചരിത്രത്തിലേയ്ക്ക് കടന്നുനിന്നിട്ടുള്ള പ്രദേശവുമല്ല. സമാധാനപ്രിയരായ ജനങ്ങൾ ചരിത്രത്തിലേയ്ക്ക് നിശിതമായി പ്രവേശിക്കാതെ തങ്ങളുടെ ലളിതമായ ഗ്രാമീണജീവിതങ്ങളുമായി ഓരംചേർന്ന് നടന്നു. ഒന്നും രണ്ടും ലോകമഹായുദ്ധങ്ങൾ, മറ്റു യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളെ ബാധിച്ച രൂക്ഷതയോടെ സ്വിറ്റ്സർലാൻഡിൽ ഏശിയിട്ടില്ല, ഈ യുദ്ധങ്ങളുടെ മുഖ്യപ്രായോഗികരായ ജർമ്മനി, ഇറ്റലി, ഓസ്ട്രിയ, ഫ്രാൻസ് എന്നീ വലിയ രാജ്യങ്ങളുമായി അതിർത്തി പങ്കിടുമ്പോൾ പോലും. രണ്ടു ലോകമഹായുദ്ധകാലത്തും ചേരിചേരാനയം പിന്തുടർന്ന സ്വിറ്റ്സർലാൻഡ് അക്കാലത്ത്, ഒരുപോലെ, അഭയാർദ്ധികളുടേയും വിപ്ലവകാരികളുടേയും കിനാഭൂമിയായി മാറിയിരുന്നു.

യൂറോപ്യൻ മദ്ധ്യകാലനിർമ്മിതികളുടെ ലളിതമായ ഒരു ഉദാഹരണമായി ഗ്രൂയേസ് കോട്ടസൗധത്തെ കാണാം. ഇതിന്റെ നിർമ്മാണകാലത്തിന് മുൻപും പിൻപും ഇറ്റലിയിലും മറ്റും നഗരകേന്ദ്രിതമായി ഉണ്ടായിവന്ന കൂറ്റൻ വാസ്തുശില്പങ്ങളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്താനാവില്ലെങ്കിലും അക്കാലത്ത് യൂറോപ്പിലെ നാടുവാഴി പ്രഭുകുടുംബങ്ങൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള കോട്ടസൗധങ്ങൾ അനേകം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ളതായി കാണാം. പിന്നീട് വടക്കൻ ഇറ്റലിയിലെ പട്ടണമായ മിലാനിൽ നിന്നും ജെനീവയിലേയ്ക്കുള്ള മടക്കയാത്രയിൽ കുന്നുകൾക്ക് മുകളിലായി ഇത്തരത്തിലുള്ള മൂന്നാല് ചെറു കോട്ടസൗധങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ദൂരക്കാഴ്ചയിൽ പെടുകയുണ്ടായി.

ഗ്രൂയേസ് കോട്ടസൗധത്തെ കുറിച്ച് ചരിത്രവാസ്തവികത എന്ന നിലയ്ക്ക് ആദ്യമായി ലഭ്യമാവുന്ന തെളിവ് ഗ്രൂയേസ് പ്രഭുകുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള ഇവിടുത്തെ അവസാനത്തെ താമസക്കാരനായ മൈക്കൾ പ്രഭുവിന്റെ ഈ കൊട്ടാരത്തെ പ്രതിയുള്ള ഒരു കരാറാണ്. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സാമ്പത്തിക പരാധീനതകളാൽ വലഞ്ഞ മൈക്കൾ പ്രഭു തന്റെ നാട്ടുരാജ്യവും കോട്ടസൗധവും താൻ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബേണിലേയും ഫിബ്രോയിലേയും പ്രഭുക്കന്മാർക്ക്‌ അടിയറവച്ച് വീതിച്ചുകൊടുക്കുന്നതാണ് ഈ കരാർ. 1572 - ൽ ബ്രസ്സൽസിൽ വച്ച് ജർമ്മൻഭാഷയിൽ സാക്ഷാത്കരിച്ച കരാർ ഇവിടെ പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നീടൊരിക്കലും ഗ്രൂയേസ് പ്രഭുക്കന്മാർക്ക്‌ ഇവിടേയ്ക്ക് മടങ്ങിവരാനായിട്ടില്ല, മൈക്കൾ പ്രഭു കരാറിൽ അങ്ങനയൊക്കെ സ്വപ്നം കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും. നിഗൂഡതകൾ നിറഞ്ഞ മൈക്കൾ പ്രഭുവിന്റെ തിരോധാനത്തോടെ ആ പാരമ്പര്യം അലിഞ്ഞുപോയി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണവും സംസ്കരിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലവും ഒക്കെ ഇന്നും അജ്ഞാതമായി തുടരുന്നു.

1572 - ന് ശേഷം ഏതാണ്ട് രണ്ട് രണ്ടര നൂറ്റാണ്ടുകാലം, കൈവശാവകാശം ലഭിച്ച പ്രഭുക്കന്മാരും അവരുടെ ദൂതന്മാരും കാര്യക്കാരും ഒക്കെയായിരുന്നു ഇവിടുത്തെ താമസക്കാരും സംരക്ഷകരും. അവരെല്ലാവരും തന്നെ ഈ കൊട്ടാരത്തിന്റെ അകംപുറം നിർമ്മാണങ്ങൾക്കായും മോടിപിടിപ്പിക്കലുകൾക്കായും തങ്ങളുടേതായ സംഭാവനകൾ നല്കിയിട്ടുണ്ട്. കോട്ടസൗധത്തിലെ പല മുറികളേയും വർണ്ണാഭമാക്കുന്ന ചുമർച്ചിത്രങ്ങളിൽ പലതും ഇക്കാലത്ത് വരയപ്പെട്ടതത്രേ...

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ഈ കോട്ടസൗധം സ്വകാര്യ വ്യക്തികൾക്ക് വിറ്റുപോയി. രണ്ട് ധനികകുടുംബങ്ങളാണ് വാങ്ങിയത്. വേനൽക്കാലത്തെ തങ്ങളുടെ വിനോദങ്ങൾക്കുള്ള വസതിയായി അവരിതിനെ ഉപയോഗിച്ചുവന്നു. പ്രദേശത്തെ ഉന്നതരായ പലരും ഇവിടെ സമ്മേളിച്ചിരുന്നു. അക്കൂട്ടത്തിൽ അനേകം കലാകാരന്മാരും ചിത്രകാരന്മാരും ഒക്കെ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നുവത്രേ. അവരുടെയൊക്കെ കലാസ്പർശവും ഈ കോട്ടസൗധത്തെ പലതരത്തിൽ അലങ്കരിക്കാൻ ഉപയുക്തമായി.

ഒരുപാട് കൈകളിലൂടെ, ഒരുപാട് നവീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ഒക്കെ കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഗ്രൂയേസ് കോട്ടസൗധത്തിന്റെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ മദ്ധ്യകാലത്തിലേയ്ക്ക് കടന്നുനിൽക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീതി അനുഭവവേദ്യമാവും. യൂറോപ്യൻ മദ്ധ്യകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ലളിതവൈവിദ്ധ്യമാർന്ന വായനകൾ സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുണ്ടാക്കിയെടുത്ത കൊട്ടാരങ്ങളേയും കോട്ടകളേയും പ്രതിയുള്ള ഒരു സങ്കല്പപരിസരം മന:സംജാതമാണ്. അതിലേയ്ക്ക് അനായാസം വിളക്കിച്ചേർക്കാനാവുന്ന അന്തരീക്ഷമാണ് കോട്ടസൗധത്തിനുള്ളിൽ. പൗരാണികമായ കമാനങ്ങളെ വകഞ്ഞ് കയറുകയും ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന കോവണികളിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചവും നിഴലും നിഗൂഡമായ സങ്കലനത്തിൽ. എവിടെനിന്നോ ഒരു പാദപതന ശബ്ദം ഉയരുന്നുണ്ട്. ഏതോ കാലത്തെ താമസക്കാരനായ പ്രഭു തന്റെ മുജ്ജന്മസ്മരണകളില്‍ ഉലാത്താനിറങ്ങിയതാവും; ഞങ്ങൾക്ക് മുൻപേ കോവണി കയറിപ്പോയ സന്ദർശകന്റേതാവാനും മതി...!

ചരിത്രത്തെ കൃത്യതയോടെ പുനർനിർമ്മിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ സങ്കീർണതപോലെ കുഴമറിഞ്ഞതാണ് ചരിത്രവും. അമൂർത്തമായ ഒരു ബോദ്ധ്യം മാത്രമാണത്. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പള്ളികളിൽ ഒരുപാട് കണ്ടിരിക്കുന്ന സെബസ്ത്യാനോസ് പുണ്യവാളന്റെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ പക്ഷേ വിചാരം പോയത് നമ്മുടെ നാടുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത, മദ്ധ്യകാലത്ത് യൂറോപ്പിനെ ആകമാനം ഗ്രസിച്ച ഒരു വലിയ ദുരന്തത്തിന്റെ ഓർമ്മയിലേയ്ക്കാണ്. ബ്ലാക്ക്ഡെത്ത് എന്ന പേരിൽ ഇന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന, യൂറോപ്പിന്റെ ജനസംഖ്യ പകുതിയാക്കി കുറച്ച പ്ലേഗിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ് ഈ വിശുദ്ധന്റെ രൂപം. ആ പ്ലേഗിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ അക്കാലത്ത് മരുന്നുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, സെബസ്ത്യനോസ് പുണ്യവാളൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

ആ ദുരന്തം ഗ്രൂയേസ് കോട്ടസൗധത്തിലെ അന്തേവാസികളിൽ എത്രപേരെ ഹനിച്ചിട്ടുണ്ടാവും എന്ന് ചരിത്രപരാമർശങ്ങളൊന്നുമില്ല. എന്നാൽ ഇവിടങ്ങളിലൂടെ ആ കറുത്ത മരണം കടന്നുപോയിരുന്നു എന്നതിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി, ചരിത്രത്തിന്റെ അമൂർത്തമായ വെളിപ്പെടുത്തലായി മദ്ധ്യകാലത്തെ ഈ പുണ്യവാളരൂപം കാലത്തിന്റെ തിരശ്ശീലകൾ വകഞ്ഞ് ഇന്നും ബാക്കിയാവുന്നു.

ആധുനിക സ്വിറ്റ്സർലാൻഡിന്റെ ഒരു പ്രാദേശിക ഭരണപ്രദേശമായ ഫിബ്രോ കാന്റൻ (സംസ്ഥാനം) 1938 - ൽ ഈ കോട്ടസൗധം ഏറ്റെടുക്കുകയും പിന്നീട് പൊതുജനങ്ങൾക്ക്‌ തുറന്നുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് ഒരു ഫൌണ്ടേഷനാണ് ഇതിന്റെ മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നത്. കോട്ടസൗധത്തിന്റെ പൗരാണികതയോടൊപ്പം വളരെ സമകാലികമായ ചിത്രങ്ങളുടേയും ശില്പങ്ങളുടേയും പ്രദർശനവും ഇവിടെ കാണാം.

കോട്ടസൗധത്തിന്റെ പിന്നിലെ ഒരു നീളൻ ബാൽക്കണിയിൽ നില്ക്കുമ്പോഴാണ്, മക്കൾ കൗതുകകരമായ ആ കാഴ്ച കാണിച്ചുതന്നത്. ചെറുവിമാനങ്ങളിൽ നിന്നും പാരച്യൂട്ടിൽ എടുത്തുചാടുന്ന സാഹസികർ. കുറച്ചുനേരത്തേയ്ക്ക് ആകാശം മുഴുവൻ വർണ്ണകുടകൾ നിറഞ്ഞു. ആകാശത്തിന്റെ നീല ക്യാൻവാസിൽ, കാറ്റത്തുലഞ്ഞുലഞ്ഞ് പിന്നീട് അവ താഴ്‌വാരത്തിലെ പുൽമേട്ടിൽ സാവധാനം നിപതിച്ചു...

ഈ സ്വിറ്റ്സർലാൻഡ് യാത്രയിൽ ഞങ്ങൾ ആദ്യമായി കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്ത കുറേ കൗതുകങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അവയിലൊന്നാണ് ഈ പാരച്യൂട്ട് ചാട്ടത്തിന്റെ കാഴ്ച. ഇതു പക്ഷേ ഇവിടുത്തെ പതിവായ വേനൽക്കാലവിനോദമത്രേ. പിന്നീട് പല സ്ഥലങ്ങളിലും ആകാശത്തിലൂടെ തെന്നിനടക്കുന്ന പാരച്യൂട്ട് കിളികളെ കണ്ടു. ഇത്തരം സാഹസികരെ ആകർഷിക്കാൻ, ഇവ സംഘടിപ്പിക്കുന്ന കമ്പനികളുടെ പരസ്യങ്ങളും പലയിടങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.

പാരച്യൂട്ട് സാഹസികരുടെ വിനോദങ്ങൾ നടക്കുന്നതിന് അല്പംകൂടി അടുത്തായി ഗ്രൂയേസ് ഗ്രാമത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗവും അതിനോട് ചേർന്നുള്ള പള്ളിയും കാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പള്ളിയുടെ ഒരു വശത്തായി മരിച്ചവരുടെ ലോകം. വ്യത്യസ്തമായ ഈ രണ്ടു കാഴ്ചകളും ഒരല്പം വിഷാദം പകരുന്ന വിചാരലോകം ഉണ്ടാക്കി. ജീവിതത്തിന്റെ സാഹസികമായ ഉന്മാദങ്ങൽ ഏറ്റെടുത്ത ആ വർണ്ണാഭമായ വിനോദത്തിന് തൊട്ടിപ്പുറം, ജീവിതവ്യർത്ഥതയുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ പോലെ ആരവങ്ങളൊഴിഞ്ഞ് വിജനമായ ശവപ്പറമ്പും. മുകളിൽ നിന്നും താഴേക്കുള്ള കാഴ്ചകൾ പലപ്പോഴും നിങ്ങളെ ഒരു ഫിലോസഫർ ആക്കും, ആന്തരിക ജീവിതത്തിലും!

സ്വിറ്റ്സ്സർലാൻഡ് വളരെ സമ്പന്നരാജ്യം എന്നതുപോലെ തന്നെ ഏറ്റവും സന്തോഷമുള്ള ജനങ്ങൾ വസിക്കുന്ന സ്ഥലം കൂടിയാണ് എന്ന് ഈയടുത്ത് എവിടെയോ വായിക്കുകയുണ്ടായി. അത് ശരിയുമായിരിക്കാം എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ജീവിതരീതികളാണ് പൊതുവേ കാണാനും അനുഭവിക്കാനും ആയത്.

മടങ്ങാനായി കാറിട്ടിരിക്കുന്നിടത്തേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, വഴിവക്കിലിരുന്ന് ഒരു ബാലൻ വേണുവൂതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാശിട്ടുകൊടുക്കാനായി ഒരു പാത്രവും മുന്നിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. നല്ല വൃത്തിയായി വസ്ത്രമൊക്കെ ധരിച്ച് സുമുഖനായ ഒരു ബാലൻ. ലണ്ടനിലെ തെരുവോരങ്ങളിലും ഭൂഗർഭനടപ്പാതകളിലും ഇതുപോലെ പാട്ടുപാടിയും ചിത്രം വരച്ചുമൊക്കെ കാശുപിരിക്കുന്ന മുതിർന്നവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബാലനെ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്.

എത്രയൊക്കെ മാറി വിചാരിക്കാൻ നോക്കിയിട്ടും, കുറച്ച് വൃത്തിവർണ്ണാഭമാണ് രീതികൾ എന്നതൊഴിച്ചാൽ, നമ്മുടെ തീവണ്ടികളിൽ പാട്ടുപാടി ഭിക്ഷയാചിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ ദയനീയരൂപം തന്നെയാണ് ആ ബാലനെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. അത്തരത്തിൽ അല്പം വിഷാദത്മകമായ ചിന്തയോടെയാണ് ഗ്രൂയേസ് കോട്ടസൗധത്തിലേയ്ക്കുള്ള യാത്ര അവസാനിച്ചത്‌.

Subscribe Tharjani |