തര്‍ജ്ജനി

യാക്കോബ് തോമസ്

മലയാളവിഭാഗം,
ഗവ. കോളേജ്,
കട്ടപ്പന.

Visit Home Page ...

നിപാഠം

ശരീരങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചെടുക്കുന്ന വിധം

ശരീരം എന്ന പദത്തെ വളരെ സൂക്ഷിച്ച് കൈകാര്യംചെയ്യുന്ന ജനതയാണ് നമ്മള്‍. ഗോപ്യതയും രഹസ്യാത്മകതയും സാദ്ധ്യമാക്കുന്ന സവിശേഷമായ വ്യഹാരങ്ങളിലൂടെയാണ് ശരീരം പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. അടിസ്ഥാനപരമായി ശരീരം ജൈവികമാണെന്നും അതിന്മേല്‍ നിഗൂഢമായ പ്രകൃതിയുടെയോ ദൈവത്തിന്റെയോ കൈപ്പാടുകള്‍ ഉണ്ടെന്നും അതിനാല്‍ മറ്റ് സാമൂഹിക-കുടുംബകാര്യങ്ങള്‍ പോലെയുള്ള ഒന്നല്ല ശരീരമെന്നും പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ രഹസ്യാത്മകതയില്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് നമ്മുടെ മിക്ക സാമുഹികവ്യവഹാരങ്ങളും നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നും പറയാം. ജൈവികതയുടെയും ദൈവികതയുടെയും അടയാളങ്ങള്‍ക്കകത്തു ശരീരത്തെ നിര്‍ത്തി മാറ്റങ്ങള്‍ക്കും മറ്റ് സാമൂഹികഇടപെടലുകള്‍ക്കും വഴങ്ങാത്തതെന്നു വരുത്തി ശരീരത്തെ ഒരധികാരത്തിന്റെ അടയാളമായി നിര്‍വ്വചിച്ചിരിക്കുന്നതാണ് കാണുന്നത്. പെണ്‍ശരീരം, ആണ്‍ശരീരം എന്നിവയെ പ്രത്യേകമായി വേര്‍തിരിച്ചാണ് പരിചരിക്കുന്നത്. ഇതില്‍ പെണ്‍ശരീരത്തിന് ചില ആണ്‍ശരീരത്തിനുപരിയായ പ്രത്യേകതകളും കല്പിച്ചു നല്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കൂടുതല്‍ നിഗൂഢത പെണ്‍ശരീരത്തിനാണ് പൊതുവില്‍ നല്കുന്നതെന്നും കാണാം. എന്നാല്‍ ഇതെല്ലാം ഓരോ കാലത്തും അതാതു കാലത്തെ സാമൂഹ്യാധികാരബന്ധങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതാണെന്നും ശരീരം വിവിധ സാമൂഹ്യമാറ്റങ്ങളിലൂടെ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാണെന്നും വ്യക്തമായി കാണാം. ഓരോ ശരീരങ്ങളും ഇങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്നും ഇങ്ങനെയൊക്കെ അലങ്കരിക്കപ്പെടണമെന്നും കല്പിച്ച് അതിനെ ക്രമീകരിക്കുകയും നിര്‍ണ്ണയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്, വിലക്കുകളില്‍പ്പെടുത്തി ചില ശരീരങ്ങളെ അടിച്ചമര്‍ത്തുന്നത്, ചിലതിനെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ തുറന്നുവിടുന്നത് ഓരോ കാലത്തെയും സാമുഹ്യഘടനകളാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. കേവലമായ ശരീരം മാത്രമല്ല ശരീരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആഗ്രഹങ്ങളും ലൈംഗികത പോലുള്ളവയും നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നത് ഈ മാറ്റങ്ങളാണ്. കേരളനവോത്ഥാനം എന്ന സാമുഹ്യമാറ്റമാണ് ഇന്ന് നാം കാണുന്ന പല ശരീരപരിണാമങ്ങളും കേരളത്തില്‍ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നു കാണാം.

വസ്ത്രം ധരിക്കാത്ത ശരീരങ്ങള്‍

പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിലും ജീവിച്ചിരുന്നവരുടെ ആത്മകഥകളിലൂടെ കടന്നുപോയാല്‍മതി, നമ്മുടെ ശരീരങ്ങള്‍ എങ്ങനെ മാറ്റിമറിക്കപ്പെട്ടു എന്നറിയുവാന്‍. തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ സാമൂഹ്യസങ്കല്പം പുലര്‍ത്തിയ ഫ്യൂഡല്‍ ജാതിവ്യവസ്ഥയില്‍ ശരീരം പ്രദര്‍ശനപരമായ ഒന്നായിരുന്നു. വിലക്കിന്റെ രൂപത്തിലല്ലായിരുന്നു അതിന്റെ നില, മറിച്ച്, വസ്ത്രംപോലും അത്ര ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒന്നെന്ന നിലയിലായിരുന്നു. ശരീരം തെറിയായിരുന്നില്ല. കെ.പി.എസ്. മേനോന്‍ എഴുതുന്നു- മുലയെപ്പറ്റി പറയുന്നതില്‍ ലജ്ജിക്കാന്‍ വല്ലതുമുള്ളതായി നായന്മാര്‍ കരുതിയിരുന്നില്ല.കാരണം അവര്‍ അതു മറയ്ക്കാറില്ലായിരുന്നു. അരയയില്‍ ഒരു മുണ്ടുമാത്രം ചുറ്റി മാറു മറക്കാതെ നടക്കുന്ന കൂട്ടരായിരുന്നു കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകള്‍. അഥവാ യാദൃച്ഛികമായി ഒരു സ്ത്രീ മാറുമറച്ചു നടക്കാന്‍ മുതിര്‍ന്നാല്‍ത്തന്നെയും അഹങ്കരിച്ചു വേഷംകെട്ടി നടക്കുന്നുവെന്നു പറയിക്കാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാന്യരുടെ സന്നിധിയില്‍ മേല്‍മുണ്ടെടുത്തു മാറ്റിക്കളയുന്നതായിരുന്നു പതിവ്. കു'ടുംബാംഗങ്ങള്‍ കൂടിയിരുന്നു സംസാരിക്കുന്ന അവസരത്തിലായാല്‍ക്കൂടെ മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ചില അവയവങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രതിപാദനം നിഷിദ്ധമായി ഗണിക്കപ്പെട്ടരുന്നില്ല (ആത്മകഥ, പു.21).

ഇന്ന് അല്പംപോലും കാണപ്പെടാത്ത വിധത്തില്‍ മറച്ചുവയ്ക്കുന്ന എല്ലാ സ്ത്രീ ശരീരങ്ങളും നൂറുകൊല്ലം മുമ്പ് മിക്ക അവയവങ്ങളും കാണിച്ചുകൊണ്ട് തുറന്നിടുന്നതായിരുന്നു പതിവ്. മുലപോലുള്ള വളരെ രഹസ്യാത്മകതയുള്ള അവയവങ്ങള്‍ മറയ്ക്കുന്നതു അഹങ്കാരമായിട്ടാണ് ഗണിച്ചിരുന്നത്. ഈ തരത്തിലായിരുന്നു ലൈംഗികത പോലുള്ളവയും. ഇതൊന്നും വിലക്കിന്റെ രൂപത്തിലായിരുന്നില്ല അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഫ്യൂഡല്‍കാലത്തെ സാമൂഹികതയെ നിര്‍ണ്ണയിച്ചത് ജാതിയാണ്. ജാതി ഓരോ ശരീരത്തെയും അതാത് ജാതിയുടെ നിര്‍വ്വചനത്തിനകത്താണ് മെരുക്കിയരുന്നത്. പുലയശരീരവും ഈഴവശരീരവും നായര്‍ശരീരവും വളരെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഇവയിലെ സ്ത്രീ-പുരുഷശരീരങ്ങളും വേറിട്ടതാണ്. ക്രിസ്ത്യന്‍- മുസ്ലീം ശരീരങ്ങളും ഭിന്നം തന്നെ. വളരെ ദൂരെവച്ചേ ജാതിയേതാണ് എന്നറിയാനുള്ള തരത്തിലാണ് ഓരോ ശരീരത്തയും അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. ശരീരത്തിലെ മിക്ക അവയവങ്ങളും ഇത്തരത്തില്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പുറമേ കാണുന്നവ. തലമുടി, വളരെ പ്രധാനം. ശാരീരിക നിലപോലും നില്പ്, ഇരിപ്പ് നിര്‍ണ്ണയിച്ചത് ജാതിയുടെ ചിട്ടകളാണ്. ഓച്ഛാനിക്കലായിരുന്നു നില്പിന്റെ പ്രധാനഭാവം. പ്രത്യേകിച്ച് കീഴാളര്‍ക്ക്. ഭാഷയും ഉച്ചാരണവും അതുപൊലതന്നെ. ഓരോ ജാതിക്കും ഓരോ ഭാഷയായിരുന്നു. ഓരൊരുത്തരും തങ്ങളുടെ കീഴാള- മേലാള നില അനുസരിച്ചായിരിക്കണം ഭാഷയും വാക്കുകളും ഉച്ചരിക്കേണ്ടത്. വസ്ത്രം, ആഭരണം, ഭക്ഷണം, വീട്, കുടുംബബന്ധങ്ങള്‍ എന്നുവേണ്ട ജീവിതത്തിലെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും ഇത്തരത്തില്‍ ജാതിക്കനുസരിച്ച് നിര്‍ണ്ണിയക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതില്‍ ഒന്നു കുതറുവാന്‍പോലും ആരെയും അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. ഇവിടെ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് ഈ രീതികളും ഒരു പ്രത്യേക കാലത്ത് തുടങ്ങി പിന്നീട് അനുസ്യൂതം നിലനില്ക്കുയായിരുന്നില്ല എന്നതാണ്. ഫ്യൂഡല്‍കാലത്തും പല ആചാരങ്ങളും പല കാലത്ത് സാമൂഹ്യപരിണാമങ്ങളിലൂടെ രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു എന്നതാണ്. അതായത് എല്ലാക്കാലത്തും മാറ്റങ്ങള്‍ക്കു വിധേയമാകുന്ന, ജൈവികമോ ദൈവികമോ ആയ പ്രഭാവങ്ങളില്ലാത്ത ഒന്നാണ് ശരീരം എന്നതാണ്. ഓരോ കാലത്തും എഴുതപ്പെടുന്ന സാമൂഹ്യാധികാര മുദ്രകളിലൂടെയാണ് അത് രൂപപ്പെടുന്നത്.

തകഴി എഴുതുന്നു- പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ഇടയില്‍ റൗക്ക പ്രചരിച്ചത് വളരെ വേഗമായിരുന്നു. ആണ്‍കുട്ടികളുടെ ഇടയില്‍ ഷര്‍ട്ട് പ്രചരിച്ചത് സാവകാശത്തിലും. ഞാന്‍ ആദ്യമായി ഒരുടുപ്പിടുന്നത്- അതിന് ഷര്‍ട്ട് എന്നു പറഞ്ഞുകൂടാ- ഇംഗ്ലീഷ് സ്കൂളില്‍ ചേര്‍ന്നപ്പോഴാണ്. ...റൗക്കയിട്ട പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് വീട്ടിലെ തൊഴുത്തിലെ ചാണകം വാരാന്‍ മടിയായി. പക്ഷേ വല്ലവുമെടുത്ത് കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് പാടത്തെ വരമ്പില്‍ പുല്ലുചെത്താന്‍ ഉത്സാഹവുമായിരുന്നു. ഷര്‍ട്ടിടാന്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ ചക്രം ചവിട്ടാന്‍ പോയില്ല. അങ്ങനെയാണ് വേഷവിധാനത്തിലുണ്ടായ മാറ്റത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം ജീവിതത്തില്‍ കണ്ടത് (ഓര്‍മ്മയുടെ തീരങ്ങളില്‍).

എം.എന്‍ ഗോവിന്ദന്‍നായര്‍ കുറിക്കുന്നു- മദ്ധ്യതിരുവതാംകൂറിലെ ഒരു സമ്പന്ന ഈഴവകുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകള്‍ റൗക്കയിട്ടു കായംകുളം തെരുവുകളില്‍ക്കൂടി സഞ്ചരിച്ചത് സമൂഹത്തോടുള്ള അവഹേളനമായി പരിഗണിച്ച് നടുറോഡില്‍ വച്ച് റൗക്ക ഊരിച്ച സംഭവം അക്കാലങ്ങളില്‍ വലിയ കോളിളക്കമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ......പരിഷ്കാരത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ ആലപ്പുഴയിലും മറ്റും റൗക്കയിടുന്നതിനുള്ള തടസ്സങ്ങള്‍ നീങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും ജാക്കറ്റിടുന്നത് അല്പം കടന്ന കൈയല്ലേ എന്ന തര്‍ക്കം നിലനിന്നിരുന്നു. ഇതെല്ലാമായിട്ടും ഭൂരിപക്ഷം ആളുകല്‍ അര്‍ദ്ധനഗ്നരായിട്ടാണ് അവിടെയും നടന്നിരുന്നത്...... സ്ത്രീ സൗന്ദര്യത്തെപ്പറ്റിയും അന്നുള്ള സങ്കല്പങ്ങളും മാനദണ്ഡങ്ങളും ഇന്നത്തേതില്‍നിന്നും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു..... മുഖത്തുനാക്കിയാല്‍ ഐശ്വര്യമുണ്ടായിരിക്കണമെന്നതു കഴിച്ചാല്‍ അവര്‍ അളന്നു നോക്കിയിരുന്നത് തലമുടിയുടെ നീളവും കാതിന്റെ വലിപ്പവുമാണ്. കാതുതുളച്ചു ക്രമേണ ദ്വാരം വളര്‍ത്തി അക്കാലങ്ങളില്‍ പ്രചാരത്തിലിരുന്ന തക്ക, തോട മുതലായ ആഭരണങ്ങള്‍ ഇടത്തക്കവണ്ണം പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കണം. കാതു തോളില്‍ വന്നു മുട്ടണം എന്നുള്ളതായിരിക്കണം ലക്ഷ്യം.... തലമുടി കണങ്കാല്‍ വരെ എത്തണമെന്നാണ് വയ്പ് (എമ്മന്റെ ആത്മകഥ, 1984, 36, 37). അക്കാലത്തെ സൗന്ദര്യസങ്കല്പത്തിലെ വ്യത്യസ്തത വളരെ ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ആലത്തൂര്‍ ആര്‍ കൃഷ്ണന്‍ എഴുതുന്നു- രാജാക്കന്മാര്‍പോലും കുപ്പായം ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നില്ല. വേഷ്ടിയും മറ്റും ചുമലിലിട്ടോ പുതച്ചോ ആയിരുന്നു അവര്‍ പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നത്... നായര്‍സ്ത്രീകള്‍ മുടി നെറുകയില്‍ ഇടതുഭാഗത്തേക്കു ചരിച്ച് കെട്ടിവയ്ക്കും. തറ്റുടുത്ത് മേലെ കച്ചമുറിയോ പുടവയോ ധരിക്കും..... ഈഴവസ്ത്രീകള്‍ നെറുകയില്‍ ഇടതുഭാഗത്ത് ചരിച്ച് മുടികെട്ടിവയ്ക്കും. ഇവര്‍ തറ്റുടുക്കാറില്ല.... ബ്രാഹ്മണരടക്കം തമിഴ് സ്ത്രീകള്‍ പതിനെട്ടുമുഴം ചേലയാണുടുക്കുക. അവര്‍ മുടി പിന്‍ഭാഗത്ത് കെട്ടിയിടുകയോ പിന്നിയിടുകയോ ചെയ്യും... മുസ്ലീം സ്ത്രീകള്‍ മുടി പിന്‍ഭാഗത്ത് കെട്ടിവയ്ക്കും....ക്രിസ്ത്യന്‍ സ്ത്രീകള്‍ തലമുടി കെട്ടിവയ്ക്കും.... ഹിന്ദുപുരുഷന്മാരെല്ലാം കാതില്‍ കുടുക്കന്‍ ധരിക്കും....മുസ്ലീം ക്രിസ്ത്യന്‍ പുരുഷന്മാര്‍ കാതുകുത്തുകയില്ല. പിന്നീട് ഹിന്ദുക്കളും അവരെ അനുകരിച്ചു തുടങ്ങി.(വീതുമലയുടെ താഴ്വയില്‍ നിന്ന്, 1993).

കേരളത്തിലെ ശരീരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ നിര്‍ണ്ണായകമായ പരിവര്‍ത്തനം സാദ്ധ്യമാക്കിയത് ചാന്നാര്‍സമരം എന്ന അറിയപ്പെടുന്ന, വസ്ത്രം ധരിക്കാനുള്ള കീഴാളരുടെ പോരാട്ടമാണ്. വ്യക്തമായ നിലയില്‍ ശരീരം, വസ്ത്രം എന്നിവ പോരാട്ടത്തിലൂടെ, ബോധപൂര്‍വ്വമായി മാറ്റമറിക്കാമെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന സംഭവം ഇതാണ്. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് രേഖകള്‍ പരിശോധിച്ചാല്‍ ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ജൈവികതയും അര്‍ഥശൂന്യമാണെന്നു ക്ഷിപ്രം പിടികിട്ടും. കീഴാളരില്‍ നിന്നുണ്ടാകുന്ന പലതരം പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെയാണ് ശരീരം പ്രശ്നവല്കരിക്കപ്പെടുന്നതും സമൂഹത്തിന്റെ മുകള്‍ത്തട്ടിലേക്ക് അതിന്റെ അലകള്‍ എത്തുന്നതും. ഫ്യൂഡലിസത്തില്‍ സവര്‍ണ്ണര്‍ക്ക് അടിമകളായിക്കഴിഞ്ഞവര്‍ അതില്‍ നിന്ന് മോചനം നേടിയശേഷം പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്കും ജീവിതത്തിലേക്കും വന്ന് സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹികമായും വളരുന്നതിന്റെ നിരവധി ചിത്രങ്ങള്‍ സാമുവല്‍ മെറ്റീര്‍ വരച്ചിടുന്നുണ്ട്. ഇത്തരത്തിലുള്ള നീണ്ട ആഖ്യാനമാണ് പോത്തേരി കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെ സരസ്വതീവിജയം നോവലും. പുതിയ മാറ്റങ്ങളിലേക്കു കീഴാളര്‍ പ്രവേശച്ചതിന്റെ അവരുടെ ശരീരബോധവും സാമൂഹിക ബാധവും മാറിയതിന്റെ രേഖ. പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ച കീഴാളര്‍ വഴിയിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍ അവരെക്കാണുന്ന നമ്പൂതിരിയുടെ കാഴ്ച........ പോകും വഴിക്കു നിരത്തുവക്കത്തുള്ള ഒരു പ്രവര്‍ത്തിശാലയില്‍ നിന്നു കുറെ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഒന്നിച്ചിറങ്ങി. ചിലര്‍ അന്യോന്യം പതുക്കെ സംസാരിച്ചും ചിരിച്ചും ചിലര്‍ യാക്കോബേ മൊശെ, വേഗം വരൂ എന്നും മറ്റും ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞും കൊണ്ടു ആഹ്ലാദത്തോടെ പൊകുന്നതു കണ്ടു. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ഒന്നും ആഭരണമില്ല. എന്നാല്‍ അവര്‍ നല്ല വൃത്തിയുള്ള വസ്ത്രം ഉടുക്കുകയും കുപ്പായം ഇടുകയും വെടിപ്പില്‍ തലകെട്ടിവയ്കകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പുരുഷന്മാര് എല്ലാം കുപ്പായം ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇവരെക്കണ്ടാല്‍ ദേഹസൗന്ദര്യം വളരെയില്ലെങ്കിലും ബഹുവൃത്തിയും മര്യാദയും ഉണ്ട്. സംസാരം നല്ല അക്ഷരസ്ഫുടതയൊടുകൂടി കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വക കൂട്ടരെ മുമ്പു നമ്പൂതിരി കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതിനാലും അവര് ആരാണെന്നറിവാനുള്ള ആഗ്രഹം മുഴുത്തതിനാലും താന്‍ പാര്‍ക്കുന്ന മഠത്തിന്നരികെയുള്ളവനും ഒന്നിച്ചു കല്‍ക്കട്ടര്‍ക്കച്ചേരിയില്‍ വന്നവനുമായ ഒരു നായരെ വിളിച്ചു ചോദിക്കുകയുണ്ടായി.

അടിമകളായിരുന്നവരുടെ അവസ്ഥ മനുഷ്യരെന്ന പരിഗണനയില്ലാതെ കഴിയുകയായിരുന്നുവെങ്കില്‍ (അവരുടെ ശരീരം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു) ഇവിടെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കൊപ്പം തുല്യപരിഗണനയില്‍ മറ്റൊരു മനുഷ്യത്വത്തിലേക്കു വരുന്നു. കൂനിക്കൂടിയ ശരീരങ്ങള്‍ നിവര്‍ന്നുനിന്ന് ലോകത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു. ജാതി നിര്‍ണ്ണയിച്ച ആചാരഭാഷകളും അയിത്തവും ശീലങ്ങളും വെടിഞ്ഞ് അധികാരത്തോടെ ജീവിക്കുന്നതിന്റെ ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ കേരളീയനവോത്ഥാനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. അടിമകള്‍ പുതിയ ശരീരം നിര്‍മ്മിച്ചെടുത്ത പ്രക്രിയയുടെ മുഴക്കം ഇവിടെകാണാം. ഇത്തരത്തില്‍ കീഴാളരിലെ മുന്നേറ്റങ്ങള്‍ അവരുടെ ശരീരത്തെയും ജാതിബോധത്തെയും മാറ്റിമറിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാണ് കേരള സമൂഹത്തിലെ ശരീര പരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ കേന്ദ്രം എന്നു പറയാം. ജാതിവിലക്കുകള്‍ ലംഘിച്ച് വസ്ത്രം ധരിച്ച് ആധുനിക കര്‍ത്തൃത്വമാകാനുള്ള പോരാട്ടം നടത്തി കേരളത്തിന്റെ ആധുനികവല്കരണത്തെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നത് അവരാണ്. വസ്ത്രം ധരിക്കാല്‍ കേവലം ശരീരം മറയ്ക്കലല്ലായിരുന്നുവെന്നും സവര്‍ണ്ണബോധത്തെ നിഷേധിച്ചകൊണ്ട് സവര്‍ണ്ണരേക്കാള്‍ വളര്‍ന്ന വ്യക്തികളാണ് തങ്ങളെന്ന പുതിയ ബോധം പ്രകാശിപ്പിക്കുകയാണ് ഇതെന്ന് ചാന്നര്‍ പോരാട്ടങ്ങളുടെ ആഖ്യാനങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ കാണാം. അതിനാല്‍ ശരീരം സങ്കീര്‍ണ്ണമായ രാഷ്ട്രീയപ്രശ്നമായിട്ടാണ് കേരളചരിത്രത്തില്‍ നില്കുന്നത്.

മാറിയ കാലം എങ്ങനെ നമ്പൂതിരിമാരുടെ ശരീരത്തെ മാറ്റിമറിച്ചുവെന്ന് കുട്ടിക്കാല അനുഭവങ്ങളിലൂടെ ഇ,എം. എസ് എഴുതുന്നു- തലമുടി ചീകിവയ്ക്കുക, ക്രമമായി ഷേവു ചെയ്യുക, ഷര്‍ട്ടും വേഷ്ടിയും ധരിക്കുക, മുതലായവ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ അപൂര്‍വ കാഴ്ചകളാണ്. സ്ത്രീകളാകട്ടെ (മുസ്ലീം സ്ത്രീകളൊഴിച്ചാല്‍) അര്‍ദ്ധനഗ്നകളാണ്. ......നമ്പൂതിരി യുവാക്കളുടെ വേഷഭൂഷാദികളിലും നിത്യജീവിതത്തിലും മാറ്റം വരാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പുറത്തുപോകുമ്പോഴെല്ലാം ഷര്‍ട്ടിടുക, കയ്യില്‍ വാച്ചുകെട്ടുക, സൈക്കിള്‍ വാങ്ങി അതില്‍ സവാരി ചെയ്യുക, മുതലായവ അവര്‍ അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ... ഇക്കൂട്ടത്തിലൊരാളാണ് ഞങ്ങളുടെ അപ്ഫന്‍ (അച്ഛന്റെ അനുജന്‍). അദ്ദേഹം സര്‍ക്കീട്ട് പോകുമ്പോള്‍ ഷര്‍ട്ടിടാറുണ്ട്. ...സ്വന്തമായി ഒരു സ്റ്റൗ വാങ്ങിവച്ച് അതില്‍ അദ്ദേഹം കാപ്പി ഉണ്ടാക്കിക്കുടിക്കും. അക്കാലത്ത് കുടുംബത്തില്‍ കാപ്പിയോ ചായയോ കുടിക്കുന്ന ഏര്‍പ്പാടില്ലായിരുന്നു (ആത്മകഥ, പു. 45). ഈ മാറ്റങ്ങള്‍ നമ്പൂതിരിമാരില്‍ മാത്രം സംഭവിച്ചതല്ല. മറിച്ച് എല്ലാ ജാതിക്കാരുടെ ഇടയിലും നടന്നതാണ്. കൊളോണിയലിസം കൊണ്ടുവന്ന ശീലങ്ങളിലേക്ക് ഓരോ വ്യക്തിയും അവരുടെ ജാതിയുടെ കടുത്ത വിലക്കകളെപ്പോലും അവഗണിച്ച് കടന്നുവരുന്നതാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്. ശരീരത്തെ പുതുതായി നിര്‍വ്വചിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ഇവിടെ നടക്കുന്നത്. ജാതിയുടെ ശരീരത്തിനുപരി പുതിയ ആധുനികശരീരം ധരിക്കുന്ന പ്രക്രിയ. ഷര്‍ട്ടിടുന്ന, കാപ്പിപോലെ പുതിയ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന, ഇംഗ്ലീഷു സംസാരിക്കുന്ന, സംബന്ധത്തെ വെറുത്ത് പ്രണയിക്കുന്ന, പുതുശരീരങ്ങള്‍. ജാതിയുടെ അയിത്തവും തീണ്ടലും ശരിയല്ലെന്നു കരുതുന്ന ശരീരങ്ങള്‍. ഈ ശരീരങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയത്തിലാണ് നവോത്ഥാനം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്. മറിച്ചും പറയാം നവോത്ഥാനം ഭാവന ചെയ്തതും ഇത്തരം ശരീരങ്ങളെയാണ്.

(സവര്‍ണ) പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ശാരീരിക മാറ്റം ദേവകി നിലയങ്ങോട് വിവരിക്കുന്നുണ്ട് അവരുടെ ആത്മകഥയില്‍, പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ച സുഭദ്ര, ഭാരതി എന്നിവരെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ഫ്യൂഡലിസത്തില്‍ ജീവിക്കുന്ന തങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കി. സുഭദ്രയേയും ഭാരതിയേയും കണ്ടപ്പോഴാണ് ഞങ്ങള്‍ പെണ്‍കിടാങ്ങള്‍ക്കു ഞങ്ങളുടെ അപരിഷ്കൃതത്വത്തെപ്പറ്റി പെട്ടന്നു ബോദ്ധ്യം ഉണ്ടായത്.....എന്നാല്‍ എന്തുവ്യത്യാസം. ഭംഗിയായി ചീകിവച്ച മുടിയില്ല, ബ്ലൗസില്ല, കസവുമുണ്ടോ ആഭരണ സമൃദ്ധിയോ ഇല്ല. ...അവര്‍ പോകുമ്പോള്‍ ഒരു സമ്മാനം തന്നു. ഒരു ചെറിയ സോപ്പ്. സോപ്പ് ഞങ്ങള്‍ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു....മുടി ചീകുന്ന സമ്പ്രദായവും അന്ന് എനിക്കു പരിചിതമായിരുന്നില്ല. ചീര്‍പ്പ് എന്ന ഏര്‍പ്പാടില്ല. പലരുടെയും തലയില്‍ നിറച്ചു പേനാവും.....(കാലപ്പകര്‍ച്ചകള്‍, പു. 23). 1930- 40 കളിലെ സംഭവമാണിത്. പുതിയ കാലത്തിലെ സൗന്ദര്യവര്‍ദ്ധക വസ്തുക്കളെങ്ങനെയാണ് പുതിയ പെണ്‍ശരീരത്തെ നിര്‍മ്മിക്കുന്നതെന്നു ഇവിടെ വ്യക്തമാകുന്നു. ചീര്‍പ്പുപോലും കാണാത്ത, സോപ്പുയോഗിക്കാത്ത ഫ്യൂഡല്‍ ശരീരങ്ങള്‍, അതൊക്കെ ഉപയോഗിച്ചു സൗന്ദര്യവല്കരിക്കപ്പെടുന്ന ശരീരത്തിന്റെ മുന്നില്‍ നിഷ്പ്രഭമാകുന്നു. അവര്‍ക്ക് അപരിഷ്കൃതത്വം തോന്നുന്നു. പുതിയ പുതിയ ഉല്പന്നങ്ങളിലൂടെ പെണ്‍സൗന്ദര്യം നിര്‍മ്മിക്കുന്നത് ഇവിടെക്കാണാം. സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടമാണ് പെണ്ണെന്ന മുദ്രാവാക്യം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപനവല്കരിക്കപ്പെടുന്നു. ജാതിയുടെ ചിട്ടക്കകത്ത് ശരീരം ഒരു പ്രത്യേകരീതിയില്‍ വാര്‍ത്തെടുക്കപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ സമ്പദ്ഘടനയും അയിത്ത- വിശ്വാസ-വൈദ്യശാസ്ത്ര-അറിവുകള്‍ക്കും അനുസരിച്ച്. ഫ്യൂഡല്‍ സ്ത്രീശരീരം. ആധുനികത അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്ത് പുതിയ ശരീരസങ്കല്പം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, വൃത്തിയായി വയ്ക്കേണ്ടതും സൂക്ഷിക്കേണ്ടതുമായ ശരീരത്തെ. ദേവകി നിലയങ്ങോട് പറയുന്ന മറ്റൊരു കാര്യം ശ്രദ്ധേയമാണ്, കുട്ടികളെ ആരും അക്കാലത്തെ തറവാടുകളില്‍ ശാരീരികമായി ലാളിക്കാറില്ല. അതിനു കാരണം അശുദ്ധിയുടെ പ്രശ്നമാണ്. ഫ്യൂഡല്‍ കാലത്ത് ശരീരം ജാതിയുടെ വിലക്കുകളുടെ ഒരുപകരണം മാത്രമായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ആധുനികതയില്‍ അത് മാറ്റിമറിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടെയാണ് ശുചിത്വം ഒരു രാഷ്ട്രീയമായി കടന്നുവരുന്നത്. ശുചിത്വമാണ് ശരീരത്തിലെ ജാതിമുദ്രകളെ നീക്കംചെയ്യുന്ന പ്രസ്ഥാനമായി മാറുന്നതെന്നു പറയാം.

ശരീരത്തിലെ മുടിയും ലിംഗവും

ഈ ശരീരമാറ്റത്തിലെ പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു മുടിവെട്ടല്‍. തനിക്കു ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയില്‍ മുടിവെട്ടുന്നതായിരുന്നു ഒരു കാലത്തെ കേരളത്തിലെ പ്രധാന സംഘര്‍ഷവിഷയം എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പലര്‍ക്കും അത്ഭുമായിരിക്കും. മുടിവെട്ടിയെങ്കിലേ ആണാകു എന്ന ചിന്ത ഇക്കാലത്താണ് കേരളത്തില്‍ വ്യാപിക്കുന്നത്. മുടി വെട്ടുന്നത് പാപമായി കരുതിയിരുന്ന കാലത്ത് മുടിവെട്ടാന്‍ പോരാട്ടം നടത്തിയവരുടെ ചരിത്രം നമ്മുടെ ശരീരചിന്തകളിലേക്കുള്ള പാലമാണ്. കെ.സി ജോര്‍ജ് എഴുതുന്നു- ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ ജാതി തിരിച്ചറിയാവുന്ന വിധത്തില്‍ മനുഷ്യനെ ഒരുക്കുന്ന ജോലിയാണ് പണ്ടത്തെ ക്ഷുരകനും തയ്യല്‍ക്കാരനും ഏറ്റിരുന്നതെങ്കില്‍ കാലത്തിന്റ ഗതിയനുസരിച്ച് ചെറിയ ചെറിയ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തിക്കൊണ്ട്ആ ബാഹ്യാന്തരങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മാര്‍ജനം ചെയ്യുന്ന ജോലിയാണ് ഇന്നവര്‍ ഏറ്റെടുത്തിട്ടുള്ളത്. .......ഇന്നാണെങ്കില്‍ തലയുടെ ഉടമസ്ഥനല്ല ബാര്‍ബറാണ് മുടിവെട്ടിന്റെ ഫാഷന്‍ പൊതുവേ നിശ്ചയിക്കുന്നത് (മായാത്ത മുദ്രകള്‍). ഓരോ ജാതിക്കാര്‍ക്കും നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിയിലേ തലമുടി മുറിക്കാന്‍ പറ്റുമായിരുന്നുള്ളു. എല്ലാജാതിക്കും കുടുമ്മി നിര്‍ബന്ധവുമായിരുന്നു. കാണിപ്പയ്യൂര്‍ എഴുതുന്നു- നമ്പൂതിരിമാര്‍ക്കോ സവര്‍ണര്‍ക്കോ മാത്രമല്ല ഹിന്ദുക്കള്‍ക്കെല്ലാം തന്നെ പണ്ടു തലയില്‍ കുടുമ വയ്ക്കണമെന്നു നിര്‍ബ്ബന്ധമായിരുന്നുവല്ലോ. അതിനാല്‍ കുടുമ വയ്ക്കാതിരിക്കുന്നതു (അഥവാ കളയുന്നത്) വലിയ ആചാരലോപവും മതഭക്തിയില്ലായ്മയുമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കിയിരുന്നത്...... അക്കാലത്തെ കാരണവന്മാര്‍ക്കു ചെറുപ്പക്കാരെക്കുറിച്ചുണ്ടായിരുന്ന ആക്ഷേപങ്ങളിലൊന്നു തലനിറയെ കുടുമ വയ്ക്കുകയെന്നതായിരുന്നു. പിന്നീടത് മുറിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തല നിറയെ വയ്ക്കുന്നതിലുണ്ടായിരുന്ന ആക്ഷേപം തീര്‍ന്നു, മുറിക്കാതിരുന്നാല്‍ മതിയെന്നായി അവരുടെ ആഗ്രഹം. ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ നമ്പൂതിരിമാര്‍ കുടുമ കളഞ്ഞു ക്രോപ്പു ചെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ മറ്റു നമ്പൂതിരിമാരെപ്പോലെ എനിക്കും കഠിനമായ വ്യസനവും ദ്വേഷവും തോന്നിയിരുന്നു....... അതിനാല്‍ തലമുറിയന്മാരെ - അന്നത്തെ നമ്പൂതിരിമാരുടെ ശകാരഭാഷ അങ്ങിനേയായിരുന്നു- കണ്ടാല്‍ അവരുടെ നേരെയുള്ള നോട്ടം തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിലാവുക പതിവാണ്'(കാണിപ്പയ്യൂര്‍ ശങ്കരന്‍ നമ്പൂതിരിപ്പാട്, എന്റെ സ്മരണകള്‍, രണ്ടാംഭാഗം).

പാരമ്പര്യത്തെ നിഷേധിക്കുവാന്‍ അന്നത്തെ ചെറുപ്പക്കാരുടെ പ്രധാന ആയുധം കുടുമ മുറിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. പിന്നെ ഷര്‍ട്ടു ധരിക്കുക, വാച്ചു കെട്ടുക, ചെരിപ്പിടുക കാപ്പികുടിക്കുക പിന്നെ ഇംഗ്ലീഷു പഠിക്കുക. ജാതിചിഹ്നമായിരുന്ന തലമുടി വളര്‍ത്തുന്നതിനെ ജാതിയെ നിഷേധിക്കുന്നതിന്റെ അടയാളമായിട്ടാണ് മുറിച്ചു കളഞ്ഞിരുന്നത്. തലമുറിക്കല്‍ വിപ്ലവം, മുടിമുറിക്കല്‍, ക്രോപ്പു പ്രസ്ഥാനം തുടങ്ങി പല പേരുകളിലാണ് അക്കാലത്ത് ഇത് വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഇതൊക്കെ ചെയ്യന്നവര്‍ കാരണവരുടെയും തറവാടുകളുടെയും വീടുകളുടെയും സമുദായത്തിന്റെയും കോപത്തിന് പാത്രമായിരുന്നു. ക്രോപ്പുചെയ്യുന്നവരെ തറവാടുകളില്‍ നിന്ന് പുറത്താക്കിയിരുന്നു.

ചുരുക്കത്തില്‍ ഇന്ന് മലയാളി ആണുങ്ങള്‍ അവരുടെ ശരീരസൗന്ദര്യമായി കരുതുന്ന പലതും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളില്‍ അക്കാലത്തെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും വ്യക്തികളും അതിശക്തമായ പോരാട്ടം നടത്തിനടത്തി നേടിയെടുത്തതാണെന്നുള്ളതാണ് വസ്തുത. അല്ലാതെ ചിലര്‍ ദാനം കൊടുത്തതോ പ്രകൃതിദത്തമായി പണ്ടുകാലം മുതലേ തനിമയായി കിട്ടിയതോ അല്ല. പുതിയ കാലത്തിനനുസരിച്ച് ജീവിക്കാന്‍ ജാതിപ്പഴമ ഭാരമായപ്പോള്‍ അതിനെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു പുതുമയെ സ്വീകരിച്ചവരിലൂടെയാണ് നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ നവോത്ഥാനം സാദ്ധ്യമായത്. ഇതില്‍ അതിശക്തമായ പോരാട്ടം നടത്തിയത് വഴിനടക്കാന്‍പോലും അവകാശമില്ലായിരുന്ന കീഴാള ചെറുപ്പങ്ങളാണ്. ഇതൊക്കെ പരിഷ്കാരമന്ന് മുദ്രകുത്തി അടിച്ചമര്‍ത്തുകയായിരുന്നു അക്കാലത്തെ തറവാടിത്തങ്ങളുടെയും സദാചാരത്തിന്റെയും ശ്രമം. എന്നാലത് തകര്‍ന്നു. ഇതേപോലെ അക്കാലത്ത് സ്ത്രീകളുടെ ശരീര-വസ്ത്ര-പരിഷ്കാരങ്ങളും പാശ്ചാത്യപരിഷ്കാരമെന്നു മുദ്രകുത്തി തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതും തകര്‍ന്നു. ചുരുക്കത്തില്‍ ശരീരം, അതിന്റെ ശീലങ്ങള്‍ എന്നിവ പ്രകൃതിദത്തമായവയല്ലെന്നും മറിച്ച് സാമൂഹികനിര്‍മ്മിതിയാണെന്നുമുള്ളതാണ് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഓരോ കാലത്തെയും അധികാരബന്ധങ്ങളാണ് ശരീരത്തെയും ലൈംഗികതയെയും നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നത്. ഈ പരിണാമങ്ങളും ഇടപെടലുകളും അവസാനിച്ചില്ല. പിന്നീടും പലതരം മാറ്റങ്ങളും സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എണ്‍പതുകള്‍ക്കു ശേഷം ഉപഭോക്തൃസമൂഹത്തിന്റയും ആഗോളീകരണത്തിന്റയും വരവോടെ മലയാളിയുടെ ശരീരകാമനകള്‍ പ്രകടമായി ചില മാറ്റങ്ങള്‍ക്കു വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ആധുനികത ശക്തമായപ്പോള്‍, ജാതി പ്രത്യക്ഷതലത്തില്‍ ഇല്ലാതാവുകയും ജാതിയുടെ അടയാളമായ കുടുമ അനാവശ്യമാവുകയും ചെയ്തു. ഒരു ജാതി, ഒരു മതം മനുഷ്യന് എന്നിങ്ങനെ മനുഷ്യരെല്ലാം ഒരു ജാതിയാണെന്നുറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാല്‍ ജാതി വ്യത്യാസത്തെക്കുറിക്കുന്ന പഴയ ശാരീരികഅടയാളങ്ങള്‍ ആവശ്യമില്ല. എന്നാല്‍ മനുഷ്യരെന്നുപറയുന്നത് ആണും പെണ്ണും എന്ന വിഭജനം ഉള്ളതാണെന്നും ഇവയെ വേറിട്ടു പരിപാലിക്കണമന്നുമുള്ള ചിന്ത ശക്തിപ്പെട്ടു. ജാതിയുടെ സ്ഥാനത്തേക്കു ലിംഗവ്യത്യാസത്തിന്റെയും പുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെയും അടയാളങ്ങള്‍ വന്നു തുടങ്ങി. മുടിവളര്‍ത്തിയ പെണ്ണിനെയും മുടിമുറിച്ച ആണിനെയും പ്രകടമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞാല്‍ മതി. അവിടെ, മുടിവളര്‍ത്തിയ ആണോ മുടി മുറിച്ച പെണ്ണോ പ്രശ്നമാവുകയായി. സ്ത്രീകളുടെ ബോബ് സംസ്കാരം ഒരു കാലത്ത് വലിയ ഒച്ചപ്പാടായിരുന്നുവല്ലോ. ഒരു കാലത്ത് നമ്മളുണ്ടാക്കിയ ആണും പെണ്ണും സ്ഥിരമാണെന്നും അതൊന്നും മാറ്റാന്‍ പാടില്ലെന്നുമാണ് ഇപ്പോള്‍ നാം കല്പിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിന്മേല്‍ ഭരണകൂടവും മതവും വീണ്ടും തുറിച്ചുനോട്ടവും വിലക്കുമായി വരുന്നത് അടുത്തകാലത്ത് വീണ്ടും കാണുന്നു. സദാചാരപ്പോലീസ് എന്നു പറയുന്നത്, ശരീരത്തിന്മേല്‍ അധികാരമുറപ്പിക്കുന്ന, ജൈ(ദ)വികമാണെന്നും മതവും ഭരണകൂടവും ശരിയെന്നു പറയുന്ന നിലവിലെ ആണ്‍വ്യവസ്ഥയിലെ ശരീരത്തെ അടിച്ചേല്പിക്കുന്ന, സ്ത്രീയെയും പുരുഷനെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന, അധികാരവ്യവസ്ഥയാണ്. അക്രമോത്സുകമായ ഈ പോലീസിനെയാണ് നാം ശരീരത്തെ ചരിത്രവല്കരിച്ചുകൊണ്ട് അട്ടിമറിക്കേണ്ടത്.

Subscribe Tharjani |