തര്‍ജ്ജനി

അരുണ്‍ കെ ശ്രീധര്‍

ജിയോളജിക്കല്‍ സര്‍വ്വേ ഓഫ് ഇന്ത്യ,
അശോക് നഗര്‍,
റോഡ്‌ നമ്പര്‍-1,
റാഞ്ചി, ജാര്‍ഖണ്ഡ്- 834002
ഇമെയില്‍: arunksreedhar79@gmail.com

Visit Home Page ...

കഥ

നീര്‍ക്കുമിളകള്‍

ജെംഷെഡ്‌പൂര്‍ നഗരം. ഇന്‍ഡ്യന്‍ ഉരുക്ക് വ്യവസായത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്ഥാനം. ടാറ്റാ എന്ന അതുല്യപ്രതിഭയുടെ ദീര്‍ഘദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ഉടലെടുത്ത ഉരുക്കുനഗരം. ഇവിടെ സര്‍വ്വവും ടാറ്റാമയം. നഗരത്തിലെ ഉരുക്കുവ്യവസായശാലയോട് ചേര്‍ന്ന് ധാരാളം ചെറിയകടകള്‍, ഹോട്ടലുകള്‍. വ്യവസായശാലയിലെ ജീവനക്കാര്‍ ചായകുടിക്കുവാനും ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാനും ആശ്രയിക്കുന്നത് ഈ ചെറുകടകളെയാണ്.

വ്യാവസായശാലയുടെ അടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ ഹോട്ടലിലെ ജോലിക്കാരനാണ് രാജു, രാജു എന്ന രാജു മുണ്ട. അതിരാവിലെ എഴുന്നേല്ക്കും, ഹോട്ടലിലെ പണികളൊക്കെ ചെയ്യും. രാവിലെ ഏഴു മണി എന്നത് അവനു ഏതാണ്ട് ഉച്ച സമയം പോലെ ആണ്, ഉണരലിനും ഏഴു മണിക്കും ഇടയില്‍ അത്രയും ദൈര്‍ഘ്യം ഉണ്ട്.

ഏഴു മണിയാകുമ്പോള്‍ മഞ്ഞത്തൊപ്പി ധരിച്ച സൈക്കിള്‍യാത്രക്കാരുടെ റാലി നഗരത്തില്‍ കാണാം , വ്യവസായസാലയില്‍ പണിയെടുക്കുവാന്‍ വരുന്ന തൊഴിലാളികളുടെ റാലി. രാജു വേഗം സിങ്കാടയും (സമോസ), പൂരിയും, കച്ചോരിയും, ജിലേബിയും വെവ്വേറെ പാത്രത്തില്‍ ഹോട്ടലിന് മുന്നില്‍ നിരത്തിവച്ചു. ചൂടാറാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അവയില്‍ ഈച്ചകള്‍ നൃത്തം വയ്ക്കുവാന്‍ എത്തി. ഈച്ചകളുടെ സ്വര്‍ഗ്ഗമാണിവിടം.

തൊഴിലാളികള്‍ പ്രഭാതഭക്ഷണവും കഴിച്ച്, ചായയും കുടിച്ച് ജോലിയില്‍ പ്രവേശിക്കുവാന്‍ തിരക്കിടുന്നു. എട്ടു മണിക്കൂര്‍ പണിതാല്‍ അവര്‍ക്ക് 130 രൂപ ഒരു ദിവസം കിട്ടും. നഗരത്തില്‍ നിന്ന് മാത്രമല്ല ഗ്രാമങ്ങളില്‍ നിന്നുപോലും ആള്‍ക്കാര്‍ വ്യവസായശാലയില്‍ ജോലിചെയ്യുവാന്‍ എത്തുന്നു.

ഉരുക്കുവ്യവസായശാലയില്‍ പുതുതായി വന്ന മലയാളിയാണ് വിഷ്ണു എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍. സുപ്രവൈസര്‍ തസ്തികയില്‍ ആണ് നിയമനം. ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ചശേഷം പതിനൊന്നു മണിയോടുകൂടി ഒരു ചായ കുടിക്കുവാന്‍ പുറത്തിറങ്ങി. പറ്റിയ കടകള്‍ ഒന്നും തന്നെ കാണുന്നില്ല. ശുചിത്വശീലം വിഷ്ണുവിന് ഒരു ഭാരമായി തോന്നി. നിവൃത്തിയില്ലാതെ വന്നപ്പോള്‍ മനസില്‍പറഞ്ഞു “ ചായ ചൂടുള്ളതാണ്, ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടാവില്ല”. പിന്നെ മുന്നില്‍ കണ്ട കടയിലേക്ക് ചായ കുടിക്കുവാന്‍ കയറി. ഹിന്ദിയില്‍ ചായ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ രാജു ചോദിച്ചു താങ്കള്‍ മദ്രാസി ആണ് അല്ലേ?.

അതെ
പുതുതായി ജോലിക്ക് വന്നതാണോ?
അതെ
താങ്കള്‍ക്ക് ദിവസവും സ്വാദുള്ള ഭക്ഷണം ഇവിടെ നിന്ന് ഞങ്ങള്‍ നല്കാം.
ഓ ശരി.
തിരിച്ചു ഫാക്ടറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ വിഷ്ണു സ്വയം പറഞ്ഞു “ചായ ഓക്കേ, പക്ഷെ ഭക്ഷണം, അത് സ്വയം പാകംചെയ്യുക തന്നെ വേണം. അല്ലാതെ രക്ഷയില്ല”.

മാനേജര്‍ ജെ.കെ.സിന്‍ഹ ബീഹാറുകാരനാണ്. നല്ല ആജ്ഞാശക്തിയുള്ള മദ്ധ്യവയസ്കനായ മനുഷ്യന്‍. അദ്ദേഹം വിഷ്ണുവിനെ റൂമിലേക്ക്‌ വിളിപ്പിച്ചു.
ജോയിനിംഗ് ഫോര്‍മാലിറ്റീസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ?.
കഴിഞ്ഞു.
എവിടെ ആണ് താമസം?
ഇവിടെ ലോഡ്ജില്‍ മുറിയെടുത്തു.
താങ്കള്‍ക്ക് നാളെ ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സ് റെഡിയാകും.
വളരെ നന്ദി സാര്‍.

മാനേജര്‍ വിഷ്ണുവിന് വ്യവസായശാലയിലെ പല യൂണിറ്റുകളും പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു. കരിയും പൊടിയും പുരണ്ട ആള്‍രൂപങ്ങള്‍ ജോലിയുടെ കാഠിന്യം വിളിച്ചോതി.

അഞ്ചു മണിയായപ്പോള്‍ നഗരത്തില്‍ വീണ്ടും മഞ്ഞത്തൊപ്പിക്കാരുടെ സൈക്കിള്‍ റാലി. കൂടണയാന്‍വെമ്പുന്ന മനുഷ്യജന്മങ്ങള്‍. രാജുവിന്റെ കയ്യില്‍നിന്നും ചായകുടിച്ച് വിഷ്ണു ഹോട്ടല്‍ മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങി. വീട്ടിലേക്കു ഫോണ്‍ ചെയ്തു. ജോലിസ്ഥലത്തെ വിശേഷങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഭക്ഷണംകഴിച്ച് ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു.

രാവിലെ എട്ടുമണിയോടെ ഓഫീസിലെത്തി ഫയലുകള്‍ പരിശോധിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. പിന്നെ യൂണിറ്റുകളിലൊക്കെ പരിശോധന നടത്തി. അതിനു ശേഷം മാനേജര്‍ക്ക് റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ നല്കി. പതിനൊന്നു മണിയോടുകൂടി ചായ കുടിക്കുവാന്‍ രാജുവിന്റെ കടയില്‍ എത്തി.

സാര്‍, താമസമൊക്കെ റെഡിയായോ?
വൈകുന്നേരം ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സ് റെഡിയാകും. എവിടെയാണ് നിന്റെ സ്വന്തം സ്ഥലം?
ഇവിടെ നിന്ന്‍ 60 കിലോമാറ്റര്‍ അകലെയുള്ള രംഗമാട്ടിക്കടുത്ത്.
ഇവിടെ വന്നിട്ട് എത്ര നാളായി?
രണ്ടു വര്‍ഷം

കാശുകൊടുത്ത് വിഷ്ണു മടങ്ങി. ഓഫീസിലെത്തി ജോലി തുടര്‍ന്നു....

രണ്ടു മാസം പെട്ടെന്ന് കടന്നുപോയി.

ഒരു സായാഹ്നത്തില്‍ വിഷ്ണു ഷോപ്പിങ്ങിനായി നഗരത്തിലെ പ്രമുഖമാര്‍ക്കറ്റായ സാക്ച്ചിയില്‍ എത്തി. സാമാന്യത്തിലധികം തിരക്കുണ്ട്‌. വര്‍ണ്ണപ്പൊടികളും, വസ്ത്രങ്ങളും കടകളുടെ മുമ്പില്‍ നിരത്തിവച്ചിരിക്കുന്നു. അടുത്തയാഴ്ച ഹോളിയാണ്. അന്നാണ് രാജുവിന്റെ കല്യാണം. പുതിയ ഉടുപ്പുകളും കുറച്ചു പച്ചക്കറികളും വാങ്ങിയശേഷം വിഷ്ണു വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. വേനല്‍ക്കാലമായതുകൊണ്ട് ഏഴു മണിയായിട്ടും നഗരത്തില്‍ നല്ല പ്രകാശം. വഴിവിളക്കുകള്‍ പതുക്കെ തെളിഞ്ഞുവരുന്നതേയുള്ളു. തിരക്കും കൂടിക്കൂടി വരുന്നു.....

ഇന്ന് ഹോളിയാണ്. തിന്മയുടെ മേല്‍ നന്മ വിജയംവരിച്ച ദിവസം. രാവിലെതന്നെ ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സിലെ അയല്‍വാസികള്‍ വിഷ്ണുവിന്റെ മേല്‍ വിവിധ വര്‍ണ്ണപ്പൊടികള്‍ വിതറി. പിന്നെ മധുരപലഹാരവിതരണം. “ഹോളി ഹേ” “ഹോളി ഹേ” എന്ന് വിളിച്ച് ചിലര്‍ ഹോളിയെ വരവേല്ക്കുന്നു. അയല്‍വാസി സുരേഷ് മിശ്ര വിഷ്ണുവിനെ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു. “സായാഹ്നത്തില്‍ നഗരത്തിലേക്ക് പോകണ്ട. മദ്യപാനികള്‍ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കും” ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു പിരിയുമ്പോള്‍ മിശ്രാജിയുടെ വക ഉപദേശം.

അടുത്ത ദിവസം വിഷ്ണു ജോലിക്കുപോകുവാനായി വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി. കൂടെ മറ്റൊരു സുഹൃത്തും ഉണ്ട്. ഹോട്ടലില്‍ എത്തി ചായക്ക്‌ ഓര്‍ഡര്‍ നല്കി. മുന്നില്‍ കണ്ട ഹിന്ദി പത്രം എടുത്തു നോക്കിയപ്പോള്‍ വിഷ്ണു ഞെട്ടിപ്പോയി. അതില്‍ രാജുവിന്റെ പടം.

സുഹൃത്തിനോട്‌ വാര്‍ത്ത വായിക്കുവാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. “നക്സാലക്രമണത്തില്‍ പ്രതിശ്രുത വരനും വധുവുംകുടുംബാംഗങ്ങളും കൊല്ലപ്പെട്ടു. നക്സലുകളുടെ റിബല്‍ സംഘത്തില്‍പ്പെട്ട ആളായിരുന്നു രാജുവിന്റെ ഒരു സഹോദരന്‍. അയാളോടുള്ള പ്രതികാരം നക്സലുകളുടെ വെടിയുണ്ടകള്‍ തീര്‍ത്തു”. വാര്‍ത്ത വായിച്ചു തീര്‍ന്നപ്പോഴേക്കും വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീര്‍ അടര്‍ന്നുവീണു. സാര്‍ ചായ, മുന്നില്‍ ഒരു പുതിയ പയ്യന്‍ രണ്ടു ഗ്ലാസ്‌ ചായയുമായി നില്ക്കുന്നു!!

Subscribe Tharjani |